Soms doet het pijn vanbinnen. Of voelen we ons boos, angstig, geïrriteerd, verdrietig of beschaamd. Allemaal moeilijke, pijnlijke emoties. Ook wel taboe soms om deze te voelen. ‘Laat toch los die boosheid, je hoeft je niet te schamen,… ‘ Ja, dat klopt wel natuurlijk, maar daar aan vooraf moet je ze eerst durven toelaten, omarmen, accepteren. Want als we niet boos mogen zijn of angstig of beschaamd, dan duwen we dit weg en gaat het terug naar ons onderbewustzijn en de knoop blijft! We kunnen de emotie maar loslaten en door ons heen laten passeren als we ze eerst volledig volledig, volledig aanvaarden en omarmen. Hallo boosheid! Waarom ben je hier? Wat wil  je me leren? En luister dan goed, want het heeft ook een functie. En wat heb je nodig, boosheid? Liefde, aanvaarding, aandacht! En geef het dat dan ook.

Je bewustzijn, je liefdevolle aandacht die net als een grotere broer naar de pijnlijke emoties kijkt en voor hen zorgt. Stuur ze een glimlach. Eens je geleerd  hebt met liefdevolle aandacht aanwezig te zijn, kan je elke pijnlijke emotie genezen. Je bent er gewoon en slaat deze gade, je begroet ze en gaat er mee in gesprek, of laat ze gewoon door je heen passeren zonder er een verhaal aan te koppelen, want dan kan je opnieuw vast geraken. Het maakt niet zo uit waarom je verdrietig bent bijvoorbeeld. Laat gewoon het verdriet passeren door je heen, voel het in je lichaam, huil en laat je troosten. Het gaat dan wel weer weg. Maar hoe meer je ertegen vecht en het niet wilt, hoe groter het wordt. Wat je wegduwt wordt immers groter en wat je aanvaardt vermindert!

Om dit te leren, is het goed liefdevolle aandacht te oefenen en stil te worden, al is het maar 5 minuutjes per dag. Het is een goede start. Gewoon je adem volgen en zijn met wat er is, gadeslaan, zonder te oordelen. En als je de smaak te pakken hebt en er verder wilt in gaan, kan je eens een cursus mindfulness volgen waar je de kneepjes van het vak helemaal leert 😉 Of trek de natuur in en word stil. Laat je gedachten tot rust komen en de natuur je leren hoe helemaal één te zijn met het moment en met jezelf.

Liefs, Inge